همه این بد عهدیها به گردن این قلم شكسته نیست چرا كه قرار گذاشته بودیم در همراهی كم نیاوریم اما چه كنیم كه گردانندگان "میهن بلاگ" نتوانستند در مقابل هجوم مغولان اینترنتی دوام بیاورند و از صحنه اینترنت به یكباره حذف شدند و به تبع آن كاسه كوزه وبلاگ نحیف ما هم ایضاً به هم ریخت و ایضاًتر اینكه حال ما هم .... بعد نزول اجلال میهن بلاگ هم تا یومنا هذا مزاج شریف مستعد نوشتن نشده است تا خدا چه بخواهد!
ولیكن ایام فرخنده شعبان سر ذوقمان آورده تا به سفره فقیرانه غزلی مهمانتان كنیم. اگر هوس كردید تا وبلاگ نویس بیانگیزهای را تشویق كنید درباره این غزل هزار وسیصدوهفتادوششی چیزی بنویسید تا دل ما خنك شود، كدام غزل؟ خب باید كمی صبر كنید تا با سلام و صلوات بر سر سفرهاش بیاورم!
تبلیغات 
