تبریز شهری است در میانه زمین و آسمان؛ شهری كه همواره دستی در آسمان و ریشه­ای در زمین داشته است. این شهر كهن در دوره­های بسیار، علی­الخصوص در سده­های اخیر، مدخل ورود اندیشه­های نو از سویی و پافشاری بر سنتها و باورهای ارزشمند دیرین از سویی دیگر بوده است اگر بگوییم كه این شهر كهن، ملتفای سنت و مدرنیته و دین و دنیاست، گزافه نگفته­ایم. توجه به مظاهر دنیای نو و پایبندی به اصول لایتغیر دین با جان شهروندان این شهر تاریخی چنان عجین شده است كه در سده­های اخیر نمونه­های ارزشمندی از این رفتار اجتماعی را می توان در تاریخ آسمانی آن رصد كرد.

 امروز این شهر كهن صدسالگی نخستین شورا و شهرداری ایران را  كه با خون جوانان این مرز و بوم و در روزهای پرالتهاب بعد از مشروطه به سامان رسید، جشن می­گیرد.

شهرداری تبریز صدساله شد و این چقدر دلپذیر و شیرین است. امروز ما در شهری زندگی می­كنیم كه شهرداری آن صد گام بلند را در پشت سر داردو افقی روشن را در پیش رو. تبریز در تجلیل و پاسداشت این نهاد مردمی هم  می­خواهد پیشقدم و اولین باشد تا خادمان به سپاس و تقدیر مردم دلگرم وبه اجر معنوی خداوندگار هستی امیدوار باشند.

1/2

 ایستاده بر فراز قله­ای فرازمند، چشم دوختن به دوردستها و پاییدن راه طی شده، خون گرمی را در رگها به جریان می­اندازد و به ناگهان شوق زیستن  در جان زنده می­شود...این تجربه همانند لذت رسیدن به صدسالگی و خیره شدن به آینده­ای روشن شیرین و دلپذیر است.